سانچی در آتش بی تدبیری سوخت

نوشته شده توسط سنابانو در 1396/10/25  •  6 نظر »

بسم الله
گاهی هر چه کمتر بدانی، بهتر است.
دانستن، دردناک می شود…
گاهی حقوق بین الملل دانستن، فقط داغت را بیشتر میکند…
حکایت، حکایت سانچی است
که تحت پرچم کشور مالت بود، بعد به حاکمیت پرچم پاناما درآمد، اما نه در اجاره، بلکه در اختیار ما بود. اداره اش با ما بود، نه چیز دیگر…
این دو مفهوم با هم فرق دارد، اگر اجاره بود، تحت پرچم خودمان میشد، نه تحت پرچم پاناما…
تحت پرچم، یعنی خاک، یعنی سرزمین. سانچی، خاک پاناما بود، نه خاک ما، برای همین در این حادثه، دستمان به هیچ کجا بند نبود، هیچ کس کمکمان نکرد، چون باید حاکمیت پاناما، دلش برای خاکش می سوخت، نه دولت ایران…
اولویت درخواست کمک، باید از جانب پاناما، صورت می گرفت، نه ما…

برای همین چینی ها تعلل کردند، خدمه کشتی باری خودشان را نجات دادند و گذاشتند نفتکش ما آنقدر بسوزد تا کمترین خسارت زیست محیطی را به آب هایشان وارد کند. کمترین میعانات گازی وارد آب شود، برایشان 32 پاره تن ما مهم نبودند.
برای همین درخواست آمریکا، آلمان و سایر کشورها را برای خاموش کردن آتش رد کردند. آن ها به نفع خودشان کار کردند، نه ما…
برای همین در دادن ویزای تکاوران ارتش، آنقدر تعلل کردند.
کار خاموش کردن را چند باره، متوقف کردند…
منفعت سوختن کشتی برایشان، بیشتر از خاموش کردنش بود.
حالا که همه کشتی آتش گرفت، می گویند همان روز اول ملوانانمان کشته شدند…
دیپلماسی هم که تعطیل بود. وقتی به جای وزرای نفت، خارجه، وزیر رفاه راهی چین می شود، یعنی سرِ کاریم، یعنی هیچ، یعنی…
آقای رئیس جمهور! اگر پسر خودت، برادر خودت در این کشتی بود، همین قدر تعلل می کردید؟!

خدایا! رحم کن بر این همه کم کاری، بی مروتی، تعلل…

1516023530untitled-4.jpg

اشتراک گذاری این مطلب!

شب چهلم

نوشته شده توسط سنابانو در 1396/10/10  •  2 نظر »

بسم الله
چهلم هم تمام شد،
چهل روز از نبودن آقا مرتضی گذشت.
برای امثال من زود گذشت، اما برای مادرش
خواهرش
همسرش
پدرش
برادرش…
*
پدرش می‌گفت: هر وقت خاطرات دفاع مقدس را تعریف می‌کردم، مرتضی حسرت می‌خورد کاش ما هم آن موقع بودیم،
آرزو کرده بود در دفاع از حریم عمه سادات، شهید شود.
دوست داشت پیکرش برنگردد،
وصیت کرد اگر پیکرش برگشت، برایش سنگ مزار نگذارند، نمی‌خواست شرمنده حضرت مادر شود.
پدرش در مراسم وداعش می‌گفت: 《من مرتضی رو از جون و دلم بزرگ کردم، فکر نکنید دلم نمی‌سوزه براش ولی یه چیزی هست خیلی بزرگتر از مرتضاست، اون اسلامه، پرچم اسلام دست سیدعلیه، قربون سید علی برم، هزاران مرتضی قربون سید علی برن…》
مادر تعریف می‌کرد، مرتضی، این مداحی را خیلی دوست داشت و همیشه زیر لب زمزمه می‌کرد: بیا نگار آشنا، شب غمم سحر نما…

بچه‌های خوش‌ذوق مسجدصفا، شهادتش، هوای سنگر، وصیتش و زمزمه‌اش را در یک سرود گنجاندند و شب چهلم معلمشان اجرا کردند…
روحت شاد آقا مرتضی
ان‌شاءالله نگذاریم خون‌تان پایمال شود…

151470122209d798b3bd9ef1a8d7c710a5da52deab.mp3

اشتراک گذاری این مطلب!

بهشتِ تهران

نوشته شده توسط سنابانو در 1396/10/01  •  2 نظر »

بسم الله
سیدالکریم برای تهرانی‌ها، یک نفس عمیق است.
یک نفس از ته ته ته ته وجود…

انگار همه هوای دودآلود، غبارآلود، گناه‌آلود را کنار می‌گذاری و تا بهشت می‌روی…

یادتان باشد، اگر تا آلوده‌ترین شهر کشور آمدید، این بهشت را از دست ندهید…

151397062220171222_224944.jpg

اشتراک گذاری این مطلب!

اِشنوگِل

نوشته شده توسط سنابانو در 1396/09/28  •  2 نظر »

بسم الله
روایتی است از ماهی‌های خَیِّن، غواص‌های شهید، شهدای زنده‌به‌گور شده…
داستانی است از داوطلبان جنگ، دلیران رزم، دستان‌بسته، چشمان‌منتظر

از دست ندهید از روایت نرم، ساده را…
_____________________
پ.ن1: اکران محدود، سالن‌های کم تعداد، سانس‌های بدون تماشاگر…
اگر توانستید بروید، بروید…
باید از کالاهای فرهنگی خوب دفاع کرد.
پ.ن2: می توانید سینماهای اکران کننده در کل کشور را در این سایت ببینید.
https://www.cinematicket.org/?p=nfilmdetail&fid=1435&fileid=2190&%D8%A7%D8%B4%D9%86%D9%88%DA%AF%D9%84

15136542193852_2.jpg

اشتراک گذاری این مطلب!

نظر تبلیغاتی

نوشته شده توسط سنابانو در 1396/09/14  •  ارسال نظر »

بسم الله

متاسفم که این را می نویسم. اما می نویسم. نخواندن مطالب وبلاگ و فقط نظر گذاشتن های spam نه تنها کار پسندیده ای نیست، بلکه از شان و جایگاه وبلاگ نویسی به دور است.

لطفا از این نظرات برای حقیر نگذارید. تایید نمی شود، سر هم نمی زنم.

با احترام.

اشتراک گذاری این مطلب!

1 3 4 5 ...6 ...7 8 9 10 11